AnimE

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า ไม่ได้มีเจตนาจะโฆษณางาน Commart หรืออะไรแต่อย่างใดนะ
พอดีเพิ่งจะได้เปิดดูเหมือนกัน เพราะเห็นว่าเจ้า "หน้าระทม" จะมาเป็น Mascot ในงานด้วย

การ์ตูนเรื่อง "ice T แอนด์เดอะแก๊งค์" มีต้นกำเนิดมาจากการ์ตูนในนิตยสาร COMPUTER.TODAY
เขียนโดย เอกสิทธิ์ ไทยรัฐ ผู้แต่ง 13 เกมสยอง นั่นเอง
อันนี้เค้าเอามาทำเป็น Animation ดูแล้วเพลินดี ชอบๆ เลยเอามาแบ่งปันกันซัก 4 ตอนนะจ๊ะ
เป็นการ์ตูนสั้นๆ แต่มันจะเปิดด้วยโฆษณา 30 วิ ก่อน อย่าเพิ่งรำคาญนะจ๊ะ
(เปิดดูให้ได้นะ!!555)

ดูให้ดีก่อนซื้อ!?!...เหตุเกิดที่ศูนย์บริการApple


www.buzzidea.tv


วิธีสุดเจ๋ง เตรียมตัวไปงาน Commart


www.buzzidea.tv


คลิปฉาว?


www.buzzidea.tv


ประกาศกฏกระทรวง...เรื่องแก้ปัญหาการจัดเรทเว็บไซต์


www.buzzidea.tv


ตามดูตอนอื่นๆ ต่อได้ที่
http://www.buzzidea.tv
ไปตรง iToon นะ
ขอให้เพลิดเพลินจ้า :)

5 Centimeters per second เพลงพร้อมแปล

posted on 27 Jul 2008 14:21 by --ame--  in AnimE

~5 Centimeters per Second~

One More Time, One More Chance [คำแปลอังกฤษ]

Writing: Masayoshi Yamazaki
Arrangement: Toshiyuki Mori
Transliteration and translation: daike
Translation support: Emma
Translation edit: icie

How much more do I have to lose, before my heart is forgiven?
How many more pains do I have to suffer, to meet you once again?
One more time, oh seasons, fade not
One more time, when we were messing around

Whenever we disagreed, I would always give in first
Your selfish nature made me love you even more
One more chance, the memories restrain my steps
One more chance, I cannot choose my next destination

I’m always searching, for your figure to appear somewhere
On the opposite platform, in the windows along the lane
Even though I know you couldn’t be at such a place
If my wish were to come true, I would be at your side right away
There would be nothing I couldn’t do
I would put everything on the line and hold you tight

If I just wanted to avoid loneliness, anybody would have been enough.
Because the night looks like the stars will fall, I cannot lie to myself.
One more time, oh seasons, fade not.
One more time, when we were messing around

I’m always searching, for your figure to appear somewhere
At a street crossing, in the midst of dreams
Even though I know you couldn’t be at such a place
If a miracle were to happen here, I would show you right away
The new morning, who I’ll be from now on
And the words I never said: “I love you.”

The memories of summer are revolving
The throbbing which suddenly disappeared

I’m always searching, for your figure to appear somewhere
At dawn on the streets, at Sakuragi-cho
Even though I know you couldn’t be at such a place
If my wish were to come true, I would be at your side right away
There would be nothing I couldn’t do
I would put everything on the line and hold you tight

I’m always searching, for fragments of you to appear somewhere
At a traveller’s store, in the corner of newspaper,
Even though I know you couldn’t be at such a place
If a miracle were to happen here, I would show you right away
The new morning, who I’ll be from now on
And the words I never said: “I love you.”

I always end up looking for your smile, to appear somewhere
At the railroad crossing, waiting for the express to pass
Even though I know you couldn’t be at such a place
If our lives could be repeated, I would be at your side every time
I would want nothing else
Besides you, nothing else matters

เพลง One More Time, One More Chance จาก Animation เรื่อง
5 Centimeters per Second [a chain of shot stories about their distance]
โดย Makoto Shinkai

เป็น Animation สวยๆ(มากม๊ากกก!!!) ที่หลายคนคงจะเคยได้ดูแล้ว
แปลว่าเราเอามาพูดถึงอาจจะล้าหลังไปหน่อยนั่นเอง555
เป็นเหตุที่เฉไฉไปเอาเรื่องเพลงมาฝากแทน (เอ๊า บอกหมดก็รู้หมดดิ๊-_-")

"ความสวย" ที่ว่าของเรื่องนี้เป็นความสวยที่ไม่ธรรมดาเลย
เพราะมันสวยทั้งด้านภาพ การเล่าเรื่อง และอารมณ์
และแน่นอนโทนอารมณ์หลักโดยรวมของเรื่องแล้ว มันจะออกเป็นเศร้าๆ เหงาๆ
ตามหาอะไรบางอย่างที่ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน กลัวอะไรบางอย่างที่ไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือไม่
แต่เราเชื่อว่าในความเศร้ามันก็มีความสวยงามในตัวของมันเอง
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเห็นมันรึเปล่า และเราจะอยู่ร่วมกับมันได้อย่างไร
เพราะมันเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจออยู่แล้ว ไม่ว่าใครก็ตาม

เรื่องนี้ดำเนินเรื่องโดยแบ่งออกเป็น 3 ช่วงสั้นๆ
- Cherry Blossom Story
- Cosmonaut
- 5 Centimeters per Second

โดยจุดศูนย์กลางของเรื่องอยู่ที่ตัวพระเอก Takaki Tohono เล่าถึงในแต่ละช่วงชีวิตของเขา
แต่เรื่องเป็นยังไงน่ะเราไม่เล่าหรอก ไม่ปอย ไม่ปอย555

สุดท้ายของเรื่องราวแม้อาจจะไม่ได้มีคำตอบ หรือมองเห็นแสงสว่างที่ปลายทาง
แต่เชื่อว่าความงดงามของเรื่องราวจะตรึงอยู่ในใจของคนดูได้แน่ๆ
ไปพร้อมๆกับบทเพลง...

ค้นหาไฟล์ในคอมพิวเตอร์ เปิด data backup เก่าๆดู
หาไฟล์ที่ต้องการไม่เจอ T~T แต่ไปเห็น Folder นึง
นึกสนุกเลยเอามาลงให้ดูเล่นนะ
เป็นรูปของงาน Boom ครั้งแรก หรือ Japanese Festival # 1 น่ะเอง
[30 June 2001]
ใช่แล้ว...นานมาก เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้มันมีงานบูมกี่ครั้งแล้วไม่รู้
เท่าที่เราจำได้มันเป็นงานแรกเลยก็ได้มั้งที่เป็นงานการ์ตูนมีคอสเพลย์แบบใหญ่ๆโตๆ
แถมยังอยู่ในที่สาธารณะสุดๆอย่างลาน Discovery สยามเงี้ย
ก็ไม่แน่ใจนะว่าก่อนหน้านั้นเคยมีงานคอสที่ใหญ่ๆแบบนี้รึเปล่า
แต่ตอนนั้น(ข้าพเจ้าอยู่ประมาณม.5)รู้สึกตื่นเต้นมั่ก
อยากเห็นงานการ์ตูนคอสเพลย์มาตั้งแต่เด็กๆ คราวนี้มันมีจริงๆแล้ว
แรกเริ่มจริงๆเข้าไปมีส่วนร่วมกะงานนี้เพราะมันมีประกวดดนตรีด้วย ส่งDemoไป
แล้วด้วยอะไรก็มิทราบวงของเราก็ได้ติด 1 ใน 5 ที่ได้ไปประกวดรอบตัดสิน
โดยเล่นสดในวันงาน
และแล้วด้วยความอะไรก็มิรู้ ไปๆมาๆเลยชวนกันกับเพื่อนลงประกวดคอสด้วยเลย
แล้วเราก็เลยลงเอยด้วยการเป็น"ซาอิ" ผู้ไปดีดกีต้าร์ไฟฟ้าอย่างเมามันส์บนเวที
พร้อมกับเพื่อนผองในวงที่มีอีก 2 คนเป็น
"ฮิโซกะ"โซโลกีต้า กับ "มาจิ"ตีกลอง(ไม่ร้องป่าว)
(กะไปหลุดเต็มที่-_-")

บรรยากาศในงานคอสคราวนั้นจำได้ว่าสนุกสนานอบอุ่นกันดี
ได้เห็นเพื่อนๆตัวเป็นๆที่ไม่เคยเห็นในบอร์ด (เมื่อก่อนเล่นบอร์ดComtoon)
มาเห็นงานคอสในปัจจุบันก็รู้สึกว่าบรรยากาศต่างออกไปนะ
แต่ต่างยังไงน่ะเหรอ...ก็ไม่รู้เหมือนกัน555(ขี้เกียจคิดอ่ะเด๊ ธ่อ!)
คนที่คอสกันในวันนั้นไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นไงกันบ้างแล้ว
คิดว่าคงมีคนที่ยังคงไปงานการ์ตูนอยู่จนถึงปัจจุบัน
เราก็ไม่ได้ไปงานการ์ตูนเลยเป็นพักใหญ่ จนตอนนี้เริ่มไปๆบ้าง
อาจเจอคนที่เคยรู้จักหรือคุ้นหน้า อาจจำได้บ้างไม่ได้บ้างถ้าเราไม่ได้ทักก็โทษทีนะ
ไอ้เรามันความทรงจำขาดหายขั้นร้ายแรง ยังไงถ้าจำกันได้ก็เข้ามาทักนะ :)

เอาล่ะ ก็เอารูปที่พอมีอยู่น้อยนิดมาลงให้ดูย้อนอดีตกันเล่นๆนะ
เชื่อว่าหลายๆคนต้องไม่เคยเห็นกันแน่

หมายเหตุ** รูปเหล่านี้ส่วนหนึ่งมาจากกล้องของเรา แต่ก็มีที่คาดว่าจะจากเพื่อนส่งมาให้
และเซฟจากในเนตมาด้วย หากใครเป็นเจ้าของภาพเราก็ขออนุญาติมา ณ ที่นี้ด้วยนะ
ขออภัยที่ไม่ได้ลงเครดิต เพราะนานมากจำไม่ได้จริงๆว่ามาจากไหน -_-"

ไปดูบรรยากาศกันก่อนนะ

 

เหล่าแมงมุมและสมาชิกจาก Hunter X Hunter

 

คุราปิก้าฟิวชั่น!!!(แมงมุมตายหมดโลกแหง๋ม)

3สาวจากฮิคารุโน๊ะโก๊ะ !

อ่านะซาอิของเนียนด้วยยย...

นารุโต๊ะ โน๊ะ เอ๊ยไม่มี๊!

ฮั่นแน่! เมื่อ Hunter เจอ มีดที่13 ข้าวผัดจานนี้จะเป็นของใคร(เกี่ยวไรกะข้าวผัดฟะ!)

โจ๋วโจ๋ว ล่าข้างสยาม

ไปดูบรรยากาศบนเทวีกันบ้าง

อาวอาว รับรางวัลกันไป ที่หนึ่งคือ Justin จากมีดที่ 13 อื่นๆจำไม่ได้
ผู้ที่ได้ได้รางวัลก็ยังได้ของสมน้ำหน้าคุณเป็นการ์ตูนจากเนชั่นตั้งใหญ่
และเครื่องคิดเลขและอะไรอีกจำไม่ได้แล้ว(แต่แค่นี้ก็ซึ้งน้ำลายไหลแล้ว)

โฉมหน้าเพื่อนเลิฟที่ไปคอสด้วยกัน (เอารูปมาลงมานจะฆ่าไหมหว่า)
รักนะดุ๊บๆ

แล้วก็นี่วงเราเองผู้คนมาดูมากมาย เพราะเงิน 300 บาทพร้อมข้าวกล่อง
เย้ย~ ไม่ใช่หาเสียง!

ซูมอีกนิด จะเห็นตัวประหลาดในวง 3 ตัว (เนียนอยู่หลังกลอง 1)
ซ้ายคือฮิโซกะผู้ละวงไพ่มาอยู่วงดนตรีแทน

และนี่คือซาอิผู้สลัดขลุ่ยในทุ่งมาควงกีต้าร์แทน(แหมอยู่ข้ามยุคมาแล้วก็ต้องอินเทรนด์กันมั่ง-_-")
ส่วนผู้ที่ตีกลองอย่างเมามันส์อยู่ก็คือหนูมาจิ(Hunter)ผู้สลัดเข็มกะด้ายมาควงไม้กลองแทน

เอาล่ะพอๆๆ พอกันทีเรื่องเล่าของคนเก่าๆ(ยังไม่แก่น๊า~) กับอดีตอัน...
เอามาเม้าท์กัน Blog ร้าง หวังว่าคงไม่เบื่อกันนะ :)